De fem skulpturene har referanser til gudinnen Tlazoltéotl i aztekernes mytologi. Ifølge mytologien spiser hun skitt, et symbol på menneskenes synder, og renser på denne måten mennesket for synd. Hun ble kalt «den som spiser urenhet», hun var gudinne for blant annet renhet, synd og tilgivelse, og var nært knyttet til rituelle dampbad som ble brukt til både fysisk og åndelig renselse.
Iren Gule vokste opp i Vesterålen, hvor hun nå også bor og jobber. Hun arbeider med fotografi, maleri, trykk og installasjon/skulpturer, i tillegg til utforsking og eksperimentering med tekstil, farging og struktur. Gule er interessert i mennesket, kultur, natur og symbolbruk på tvers av religioner.
Samisk tekst
Nuoskeborri – Duohpebáhkadeaddji
Bupmol, gáhčči, bleahkka ja giehtagoarrun beallemasárppuin
Dán viđa govvabáccis leat čujuhusat aztehkaid mytologiija ipmilii Tlazoltéotl. Mytologiija mielde borrá son nuoskki, mii govastahttá olbmuid suttuid, ja buhtista dainna lágiin olbmo suttuin. Son gohčoduvvui sunin «gii borrá buhtismeahttunvuođa», son leai buhtisvuođa, suttu ja ándagassiiaddojumi ipmil, ja leai lávga laktojuvvon rituála sávnnodemiide mat geavahuvvojedje sihke rumašlaš ja vuoiŋŋalaš buhtisteapmái.
Iren Gule bajásšattai Viestterállasis, gos son dál maiddái ássá ja bargá. Son bargá fotografiijain, govvanjuhtosiin, deddosiin ja installašuvnnain/govvabácciiguin, lassin diđošteapmái ja geahččaladdamii tekstiillain, ivdnemiin ja struktuvrrain. Gule berošta olbmos, kultuvrras, luonddus ja govastatgeavaheamis oskkoldagaid rastá.
